Als een God boven de sneeuwgrens

28th May 2019
Als een God boven de sneeuwgrens

Als een God boven de sneeuwgrens

28th May 2019
Als een God boven de sneeuwgrens

Als een God boven de sneeuwgrens

03 Aug. 2019

Morzine, Frankrijk

TEKST // JAMIE NICOLL | FOTO'S // MAX SCHUMANN

Voor de zevende keer vlieg ik van mijn thuisland Nieuw-Zeeland het Europese zomerseizoen tegemoet. De lente kondigt zich aan wanneer ik opnieuw kennismaak met de Franse bergen en uitkijk naar een zomer vol avonturen. Ik ben blij om terug te zijn voor een verblijf van vijf maanden. Door de jaren ben ik enorm van Europa gaan houden.

Ik ben blij om terug te zijn voor een verblijf van vijf maanden. Door de jaren ben ik enorm van Europa gaan houden.
Jamie Nicoll
Santa Cruz Rijder
Jamie Nicoll

Ik ben sinds een week in Europa. Het is eind mei en de sneeuw houdt nog goed stand in de schaduw van de hoge bergen en de omringende toppen van het Franse Morzine. Het Alpendorp ligt op zowat 1000 meter hoogte, diep in het noorden van de regio Haute Savoie, en is een mekka voor mountainbikers. ‘s Zomers komen bikers van overal ter wereld hier samen op zoek naar epische afdalingen, gevolgd door lange ritten omhoog met een gondel of stoeltjeslift. Leuk en bijzonder handig, maar indien mogelijk neem ik de kabelbaan nog hoger, tot ik uit het park ben en de verlaten, verborgen trails kan verkennen. Verscholen op bosrijke bergflanken, over bergkammen of pieken. Er is nog zoveel te ontdekken in dit gebied. In mei zijn de liften overigens nog niet open.

Dit weekend gaan we de omgeving verkennen en kijken ernaar uit om samen lol te trappen. Vandaag stijgen we via de weg 700 hoogtemeters naar de col de Joux Plane, op 1700 meter hoogte, en vervolgens nog eens 300 meter langs wandelpaadjes naar het adembenemende uitkijkpunt Pointe de Chamoissière op 2000 meter hoogte.

Jamie Nicoll
‘s Zomers komen bikers van overal ter wereld hier samen op zoek naar epische afdalingen, gevolgd door lange ritten omhoog met een gondel of stoeltjeslift.
Jamie Nicoll
Santa Cruz Rijder

De dag begint met croissants en koffie in een patisserie in Morzine. Hierna zijn we klaar voor vertrek. Eerst nemen we de lange asfaltklim uit de diepe vallei waar de stad gelegen is. De weg is nog afgesloten omwille van de winterse sneeuw. Na ongeveer een uur komen we bij sneeuwbanken over de hele breedte van de weg. We doen sprintjes om over die terugtrekkende sneeuwhopen te raken - wat een lol.

Voorbij het meer van de col de Joux Plane nemen we het besneeuwde wandelpad en bereiken al gauw het uitkijkpunt Pointe de Chamoissière. Bovenop de berg genieten we van een vrij uitzicht op de Mont Blanc in de ene richting en het Meer van Genève in de andere. Dan wordt het pas echt leuk: we gaan bergaf richting Samoëns, langs het wandelpad op de bergkam. Onder kreten van plezier dalen we over de uitgestrekte flank naar de boomgrens.

Jamie Nicoll

Gelukkig onttrekken de bomen de steile helling een beetje aan het gezicht wanneer we lange, oneffen stukken bereiken op de adembenemende snelle trail. We zigzaggen tussen de bomen door met dat prettige gevoel van een hardwerkende vering. De afdaling is meer naar de zon gericht en daardoor sneeuwvrij. Zo nu en dan loopt ons pad langs de haarspeldbochten van de steile bergweg. Uiteindelijk laten we de bergkam achter ons en dalen we verder af over bosrijke hellingen met brede bochten. Tussen halfverlichte dennenbomen en dichte, met struikgewas bedekte bomen die het zicht beperken, moeten we voortdurend alert zijn.

Bovenaan de volgende sectie stoppen we, lachend om al de avonturen en verrassingen die we net zijn tegengekomen. De momenten waarop we in een fractie van een seconde een beslissing genomen hebben die goed uitpakte. Het is een snelle rit in dit vroege lentelandschap, met Max die de hele afdaling lang achter me aanzit.

Jamie Nicoll

Ore

Hoogwaardige mountainbikehelm die elke rit veilig maakt.

Naarmate we dieper afdalen in de vallei, wordt de trail vaker onderbroken door rustieke groepen huisjes. Dit zijn Franse plattelandswoningen met verweerde, gebarsten balken en natuursteen. Ook al zijn zulke taferelen hier gemeengoed, ik geniet altijd van die overblijfselen van kwaliteit en oud vakmanschap.

We lunchen in één van de bars in het eigenzinnige dorpje Samoëns, waar kerktorens in het niet vallen tegen de imposante kliffen die achter het dorp verrijzen. Eenmaal onze buikjes rond gegeten, zijn we klaar om opnieuw een lift naar boven te nemen.

Jamie Nicoll

Vanaf de top heb je verschillende mogelijkheden: je kan links naar het bikepark Les Gets, of rechts de oversteek maken en één van de variaties van de rode trail terug naar Morzine nemen. Hoe dan ook ga je langs de Bec Jaune, de huisbrouwerij van het dorp. Dit zijn van die dagen dat ik van trails buiten het bikepark hou. En er is nog zoveel meer voor wie houdt van kaartlezen en avontuur.

Denk eraan dat het weer snel kan omslaan in de bergen en dat een rit veel langer kan duren dan gepland. Neem daarom altijd de juiste uitrusting en toebehoren mee, zelfs als je denkt dat het een korte rit wordt.

Jamie Nicoll